Seizoensthema 2017/2018: The Waste Land

Beste muziekliefhebber,

 

Tijdens seizoen 2017–2018 verkennen we een tweede fase in onze vierjarige cyclus Geschiedenis van een Crisis. De vluchtwegen van vorig seizoen brengen niet langer soelaas voor een machteloze mens in een wereld die — Boem Paukeslag — wankelt en valt. Geen literair werk dat de stem van de ontwortelde man luider laat klinken dan T.S. Eliots modernistische gedicht The Waste Land (1922). 

 

The Waste Land

Wij exploreren een uitgeraasde wereld in muziek, concept, en verhaal. De creatieopdracht die het orkest aan Vlaams componist Joris Blanckaert gaf, krijgt zelfs letterlijk de titel The Waste Land mee. 

Voor eentonigheid hoeft u niet te vrezen; een wereld in meer dan vijftig tinten grijs biedt uitzicht op nuance, op verfijning. Hoewel componisten Swerts, Gurney, Elgar en Vaughan Williams allemaal muziek puren uit de tragedie van de Eerste Wereldoorlog, is geen van hun werken hetzelfde. We buigen verdriet, trauma of herinnering om in pure schoonheid.

 

Licht

We gaan ook op zoek naar kiemen die vanuit puin en pijn toch weer bloemen dragen. Fulco Ottervangers creatie The Isle of Life biedt levenslust, daar waar Rachmaninov in een zee van zwart enkel een dodeneiland kon ontwaren. Een jonge componist die een gevestigde waarde uitdaagt, die als Beethovens Prometheus licht brengt in de duisternis, dat biedt hoop in tijden van muren en bommen.

 

Bij het aanschouwen van een flakkerend land — daar is Van Ostaijen weer — zoemt ook deze gedachte in ons hoofd: nooit meer. Bar wordt weer vruchtbaar. Ons familieconcert barst in dat opzicht van de levensvreugde: een leeg podium, een donker waste land, wordt dankzij prachtige muziek een feest van vorm en kleur.

 

En ook de persoonlijke verhalen achter werken van kleppers als Glazoenov, Prokofjev en Rachmaninov stemmen tot optimisme. Ze bewijzen dat ontheemde componisten niet per se hun muzikale wortels verliezen. 

 

Feest!

We gaan ook gewoon feestvieren. De wereld herdenkt 100 jaar Slag van Passendale maar wij muziekminnaars zingen ook Lang zal hij leven voor Leonard Bernstein. Lenny zou een eeuw oud zijn, zijn muziek is springlevend. Hetzelfde geldt voor onverwoestbare werken als SibeliusVioolconcerto of Griegs Peer Gynt.

 

Zoals The Waste Land zich ontvouwt op het ritme van de seizoenen, zo draagt ook ons nieuwe concertjaar zowel lente, zomer, herfst als winter in zich. Veelzijdigheid troef dus. Van bar tot blij, en alle schakeringen daar tussenin.

 

Jan Latham-Koenig, chef-dirigent Symfonieorkest Vlaanderen